विश्लेषक मॅक मॅकेन्झी यांच्या एका निवेदनानुसार, पीईटी बाटल्यांची जागतिक मागणी वाढत आहे. या निवेदनात असाही अंदाज वर्तवण्यात आला आहे की, २०३० पर्यंत युरोपमध्ये आरपीईटीची मागणी ६ पटीने वाढेल.
वुड मॅकेन्झीचे मुख्य विश्लेषक पीटरजान व्हॅन उटव्हँक म्हणाले: "पीईटी बाटल्यांचा वापर वाढत आहे. युरोपियन युनियनच्या डिस्पोजेबल प्लास्टिक निर्देशावरील आमच्या निवेदनानुसार, युरोपमध्ये दरडोई वार्षिक वापर आता सुमारे १४० आहे. अमेरिकेत तो २९० आहे... निरोगी जीवन ही एक महत्त्वाची प्रेरक शक्ती आहे. थोडक्यात, लोक सोडाऐवजी पाण्याची बाटली निवडण्यास अधिक इच्छुक आहेत."
जगभरात प्लास्टिकला खलनायक ठरवले जात असूनही, या विधानात आढळणारा कल अजूनही कायम आहे. वुड मॅकेन्झी हे मान्य करते की प्लास्टिक प्रदूषण ही एक महत्त्वाची समस्या आहे, आणि एकदाच वापरल्या जाणाऱ्या प्लास्टिक पाण्याच्या बाटल्या शाश्वत विकासाच्या चर्चेच्या केंद्रस्थानी एक प्रभावी प्रतीक बनल्या आहेत.
तथापि, वुड मॅकेन्झीला असे आढळून आले की पर्यावरणीय समस्यांमुळे पीईटी बाटल्यांचा वापर कमी झाला नाही, उलट त्यात वाढ झाली. कंपनीने असाही अंदाज वर्तवला आहे की आरपीईटीची मागणी लक्षणीयरीत्या वाढेल.
व्हॅन उटव्हँक यांनी स्पष्ट केले: "२०१८ मध्ये, देशभरात १९.७ दशलक्ष टन अन्न आणि पेय पदार्थांच्या पीईटी बाटल्यांचे उत्पादन झाले, ज्यामध्ये यंत्रसामग्रीद्वारे पुनर्प्राप्त केलेल्या ८४५,००० टन अन्न आणि पेय पदार्थांच्या बाटल्यांचा समावेश आहे. आमच्या अंदाजानुसार, २०२९ पर्यंत हा आकडा ३०.४ दशलक्ष टनांपर्यंत पोहोचेल, ज्यापैकी ३०० हजार टनांहून अधिक बाटल्या यंत्रसामग्रीद्वारे पुनर्प्राप्त केल्या जातील."
आरपीईटीची (rPET) मागणी वाढत आहे. युरोपियन युनियनच्या निर्देशांमध्ये एक धोरण समाविष्ट आहे की, २०२५ पासून सर्व पीईटी (PET) पेयाच्या बाटल्यांमध्ये २५% रिकव्हरीचा समावेश असेल आणि २०३० पासून हे प्रमाण ३०% पर्यंत वाढवले जाईल. कोका-कोला, डॅनोन आणि पेप्सी इत्यादी आघाडीचे ब्रँड्स २०३० पर्यंत त्यांच्या बाटल्यांमध्ये आरपीईटीचा वापर ५०% व्हावा अशी मागणी करत आहेत. आमच्या अंदाजानुसार, २०३० पर्यंत युरोपमध्ये आरपीईटीची मागणी सहा पटीने वाढेल.
या निवेदनात असे आढळून आले की, शाश्वतता म्हणजे केवळ एका पॅकेजिंग पद्धतीच्या जागी दुसरी पद्धत आणणे नव्हे. व्हॅन उटव्हँक म्हणाले: "प्लास्टिकच्या बाटल्यांबद्दलच्या वादाला कोणतेही सोपे उत्तर नाही आणि प्रत्येक उपायाची स्वतःची आव्हाने आहेत."
त्यांनी इशारा दिला, "कागद किंवा कार्डांवर सामान्यतः पॉलिमरचे आवरण असते, ज्याचा पुनर्वापर करणे कठीण असते. काच जड असते आणि तिची वहनशक्ती कमी असते. अन्न पिकांऐवजी नांगरलेली जमीन पर्यावरणात हस्तांतरित केल्याबद्दल बायोप्लास्टिकवर टीका झाली आहे. बाटलीबंद पाण्याच्या अधिक पर्यावरणपूरक आणि महागड्या पर्यायांसाठी ग्राहक पैसे देतील का?"
ॲल्युमिनियम PET बाटल्यांची जागा घेण्यासाठी स्पर्धक बनू शकेल का? व्हॅन उटव्हॅन्क यांच्या मते, या सामग्रीची किंमत आणि वजन अजूनही आवाक्याबाहेरचे आहे. वुड मॅकेन्झीच्या विश्लेषणानुसार, ॲल्युमिनियमची किंमत सध्या प्रति टन सुमारे १७५०-१८०० अमेरिकन डॉलर आहे. ३३० मिलीच्या बाटलीचे वजन सुमारे १६ ग्रॅम असते. PET साठी पॉलिस्टरची किंमत प्रति टन सुमारे १०००-१२०० अमेरिकन डॉलर आहे, PET पाण्याच्या बाटलीचे वजन सुमारे ८-१० ग्रॅम असते आणि तिची क्षमता ५०० मिली असते.
त्याच वेळी, कंपनीच्या आकडेवारीवरून असे दिसून येते की, आग्नेय आशियातील काही मोजक्या उदयोन्मुख बाजारपेठा वगळता, पुढील दहा वर्षांत ॲल्युमिनियम पेय पॅकेजिंगच्या खपात घट होण्याचा कल दिसून आला आहे.
व्हॅन उटव्हँक यांनी निष्कर्ष काढला: "प्लास्टिक सामग्री स्वस्त असते आणि तिचा वापर अधिक होतो. प्रति लिटर विचार केल्यास, पेयांच्या वितरणाचा खर्च कमी होईल आणि वाहतुकीसाठी लागणारी ऊर्जाही कमी असेल. जर उत्पादन पाणी असेल, उच्च मूल्याची पेये नसतील, तर खर्चाचा परिणाम अधिक तीव्रतेने जाणवेल. निर्धारित खर्च सामान्यतः मूल्य साखळीद्वारे ग्राहकांपर्यंत पोहोचवला जातो. किमतींबाबत संवेदनशील असलेले ग्राहक दरवाढ सहन करू शकणार नाहीत, त्यामुळे ब्रँड मालकाला तो निर्धारित खर्च सोसावा लागू शकतो."
पोस्ट करण्याची वेळ: ०९-मे-२०२०
