Jak PPWR wpływa na opakowania kosmetyków?

Jak PPWR zmieni opakowania kosmetyków?

1. Opakowania kosmetyków muszą być zaprojektowane w sposób umożliwiający recykling

Artykuł 6 ustanawia podstawową zasadę: wszystkie opakowania wprowadzane na rynek UE muszą nadawać się do recyklingu.

Od 2030 r. — lub później, jeśli odpowiednie akty delegowane ulegną opóźnieniu — opakowania będą musiały spełniać unijne kryteria projektowania z myślą o recyklingu i osiągnąć klasę recyklingu A, B lub C. Od 2038 r. klasa C nie będzie już wystarczająca; opakowania muszą osiągnąć klasę A lub B, chyba że ma zastosowanie szczególne wyłączenie.

Do 2035 roku lub później, w zależności od ustawy, teoretyczna możliwość recyklingu nie wystarczy. Opakowania muszą również nadawać się do zbiórki, sortowania i recyklingu na dużą skalę.

W przypadku kosmetyków przeglądy projektu powinny obejmować:

• Czy komponenty można oddzielić podczas normalnego sortowania
• Czy pompy lub zamknięcia zakłócają główny strumień materiału
• Czy metalowe sprężyny, magnesy lub części metalizowane stwarzają problemy
• Czy ciemne kolory utrudniają sortowanie optyczne
• Czy powłoki, tusze, etykiety i kleje wpływają na ilość odpadów poddanych recyklingowi
• Czy pozostałości można usunąć w stopniu wystarczającym do recyklingu
• Czy podczas zbierania lub sortowania gubią się małe elementy

Nie oznacza to, że każde opakowanie wielomateriałowe zostanie automatycznie zakazane. Oznacza to, że marki będą potrzebowały dowodów na to, jak ostateczny format opakowania sprawdza się w kontekście kryteriów przyjętych dla danej kategorii.

2. Opakowania kosmetyków z tworzyw sztucznych będą musiały zawierać materiały pochodzące z recyklingu

Artykuł 7 wprowadza obowiązkowe poziomy zawartości materiałów pochodzących z recyklingu pokonsumenckiego w elementach plastikowych. Ponieważ opakowania kosmetyków są klasyfikowane jako wrażliwe na kontakt z materiałem, odpowiednie normy zależą zazwyczaj od głównego tworzywa sztucznego, z którego są wykonane.

Do 1 stycznia 2030 r. (lub w ciągu trzech lat od wejścia w życie odpowiedniego aktu wykonawczego, w zależności od tego, co nastąpi później) cele są następujące:

• 30%do opakowań wrażliwych na kontakt, w których głównym składnikiem jest PET
• 10%do opakowań wrażliwych na dotyk, wykonanych z tworzyw sztucznych innych niż PET
• 35%dla innych opakowań z tworzyw sztucznych spoza określonych kategorii opakowań wrażliwych na kontakt i napojów

Do 1 stycznia 2040 r. poziomy te wzrosną do:

• 50%do opakowań PET wrażliwych na kontakt
• 25%do opakowań z tworzyw sztucznych innych niż PET, wrażliwych na kontakt
• 65%do innych opakowań z tworzyw sztucznych

Obliczenia są dokonywane dla każdego elementu z tworzywa sztucznego, rodzaju opakowania i formatu jako średnia roczna dla każdego zakładu produkcyjnego. Nie jest to po prostu stwierdzenie odnoszące się do całego portfolio opakowań danej firmy.

Przed przejściem na tworzywo PCR firmy kosmetyczne powinny sprawdzić spójność koloru, zapach, stabilność wymiarową, zgodność z recepturą, skuteczność barierową i działanie pompki. Materiały pochodzące z recyklingu mogą zmieniać zachowanie się komponentu, szczególnie w systemach precyzyjnego dozowania.

3. Nadmierna waga i postrzegana objętość będą stanowić wyzwanie

Zgodnie z artykułem 10 producenci lub importerzy muszą do 2030 r. zagwarantować, że waga i objętość opakowań zostaną zmniejszone do minimum niezbędnego do zapewnienia ich funkcjonalności.

Przepisy te dotyczą w szczególności cech służących wyłącznie temu, aby produkt wydawał się większy, w tym:

• Fałszywe dna
• Niepotrzebne warstwy
• Zbyt grube podwójne ścianki
• Pudełka o dużych gabarytach
• Dekoracyjne konstrukcje bez uzasadnienia funkcjonalnego

Wygląd premium nie jest zabroniony. Ochrona, wydajność dozowania, higiena, dostępność, prezentacja produktu i prawnie chronione wzory nadal mogą być istotne. Firma musi jednak być w stanie wyjaśnić, dlaczego dalsza redukcja materiałów miałaby zagrozić uznanemu kryterium wydajności.

Dokumentacja techniczna może wymagać uwzględnienia specyfikacji, wyników testów, symulacji lub badań uzasadniających wybraną wagę i objętość. Samo „luksusowe wrażenie” prawdopodobnie nie będzie wystarczającym uzasadnieniem technicznym.

PPWR ogranicza również pustą przestrzeń w opakowaniach zbiorczych, transportowych i e-commerce. Od 2030 roku – lub później, w zależności od aktów wykonawczych – maksymalny wskaźnik pustej przestrzeni dla tych formatów będzie wynosił zasadniczo 50%. Marki kosmetyczne wysyłające małe produkty w dużych opakowaniach powinny jak najszybciej zrewidować swoje formaty realizacji zamówień.

4. Nowe etykiety zmienią grafikę opakowań

Artykuł 12 wprowadza zharmonizowane etykiety UE zawierające informacje o składzie materiału opakowaniowego, aby pomóc konsumentom prawidłowo sortować odpady.

Obowiązek ten rozpoczyna się 12 sierpnia 2028 r. lub 24 miesiące po wejściu w życie odpowiednich aktów wykonawczych, w zależności od tego, co nastąpi później. Ostateczne piktogramy i specyfikacje techniczne zależą od tych aktów.

W przypadku marek kosmetycznych wiąże się to z koniecznością rozważenia kilku kwestii związanych ze sztuką:

• Należy zarezerwować miejsce na zharmonizowaną etykietę.
• Małe elementy mogą wymagać specjalnego traktowania.
• Przed dokonaniem zakupu w ofertach produktów online wymagane są informacje.
• Opcjonalne kody QR mogą zawierać instrukcje sortowania poszczególnych komponentów.
• Dobrowolne oświadczenia o zawartości materiałów pochodzących z recyklingu muszą być zgodne ze zharmonizowaną metodologią i specyfikacjami etykiet.

Marki powinny unikać finalizowania systemów grafik o długiej żywotności wokół spekulacyjnych ikon PPWR. Lepszym rozwiązaniem jest tworzenie elastycznych stref grafik i ich aktualizacja po potwierdzeniu oficjalnych specyfikacji.

5. Niektóre miniatury kosmetyków hotelowych będą podlegać ograniczeniom

Od 1 stycznia 2030 r. artykuł 25 i załącznik V ograniczają stosowanie jednorazowych opakowań kosmetyków, artykułów higienicznych i toaletowych dostarczanych w ramach indywidualnej rezerwacji w sektorze zakwaterowania i przeznaczonych do wyrzucenia przed przybyciem kolejnego gościa.

W rozporządzeniu podano konkretne przykłady, takie jak:

• Miniaturowe butelki szamponu
• Pojedyncze butelki z balsamem do rąk lub ciała
• Saszetki wokół jednorazowych mydeł w kostce

Hotele i marki oferujące usługi będą musiały rozważyć wprowadzenie dozowników, systemów uzupełniania lub innych zgodnych z przepisami modeli dostaw. To ograniczenie jest ograniczone: nie oznacza ono ogólnego zakazu sprzedaży próbek kosmetyków ani produktów w opakowaniach podróżnych w sklepach detalicznych w UE.

6. Odpowiedzialność producenta stanie się bardziej ustrukturyzowana

PPWR wymaga od producentów rejestracji w każdym państwie członkowskim, w którym po raz pierwszy udostępniają opakowania lub produkty w opakowaniach. Muszą oni również spełniać obowiązki w ramach rozszerzonej odpowiedzialności producenta, czyli EPR.

W zależności od łańcucha dostaw, odpowiedzialnym producentem może być właściciel marki, importer, dystrybutor lub inna strona określona w przepisach. Firmy prowadzące sprzedaż bezpośrednią za granicą za pośrednictwem handlu elektronicznego powinny zwrócić szczególną uwagę na przepisy dotyczące rejestracji w poszczególnych krajach.

Opłaty EPR będą w coraz większym stopniu odzwierciedlać wyniki recyklingu. W praktyce trudne do recyklingu opakowania kosmetyków mogą być droższe, nawet jeśli nadal nadają się do legalnego obrotu. Lepsze projektowanie może zatem zmniejszyć zarówno ryzyko regulacyjne, jak i długoterminowe koszty gospodarki odpadami.