Welke invloed heeft PPWR op cosmetische verpakkingen?

Hoe zal PPWR de verpakking van cosmetica veranderen?

1. Cosmeticaverpakkingen moeten zo ontworpen zijn dat ze gerecycled kunnen worden.

Artikel 6 stelt de centrale regel vast: alle verpakkingen die op de EU-markt worden gebracht, moeten recyclebaar zijn.

Vanaf 2030 – of later indien de relevante gedelegeerde handelingen worden uitgesteld – moeten verpakkingen voldoen aan de EU-criteria voor ontwerp met het oog op recycling en een recyclebaarheidsgraad A, B of C behalen. Vanaf 2038 is graad C niet langer voldoende; verpakkingen moeten graad A of B behalen, tenzij een specifieke uitzondering van toepassing is.

Tegen 2035, of een latere datum die afhankelijk is van de wetgeving, zal theoretische recyclebaarheid niet meer voldoende zijn. Verpakkingen moeten ook op grote schaal ingezameld, gesorteerd en gerecycled kunnen worden.

Bij het beoordelen van het ontwerp van cosmetica moet rekening worden gehouden met het volgende:

• Of componenten tijdens normaal sorteren gescheiden kunnen worden.
• Of pompen of afsluitingen de hoofdstroom van het materiaal belemmeren.
• Of het nu metalen veren, magneten of gemetalliseerde onderdelen zijn die problemen veroorzaken
• Of donkere kleuren optische sortering belemmeren
• Of coatings, inkten, etiketten en lijmen invloed hebben op de hoeveelheid gerecycled materiaal.
• Of er voldoende restmateriaal verwijderd kan worden voor recycling.
• Of er nu kleine onderdelen verloren gaan tijdens het verzamelen of sorteren.

Dit betekent niet dat elke verpakking van meerdere materialen automatisch verboden wordt. Het betekent wel dat merken bewijs moeten leveren van hoe de uiteindelijke verpakkingsvorm voldoet aan de criteria die voor de betreffende categorie zijn vastgesteld.

2. Plastic cosmetische verpakkingen moeten gerecycled materiaal bevatten.

Artikel 7 introduceert verplichte niveaus voor het gehalte aan gerecycled materiaal na gebruik in kunststofonderdelen. Omdat cosmetische verpakkingen als contactgevoelig worden beschouwd, hangen de relevante doelstellingen over het algemeen af ​​van het belangrijkste kunststofmateriaal waarvan ze gemaakt zijn.

De doelstellingen moeten uiterlijk op 1 januari 2030 – of drie jaar na de inwerkingtreding van de betreffende uitvoeringswet, afhankelijk van welke datum later is – als volgt zijn:

• 30%voor contactgevoelige verpakkingen waarin PET het belangrijkste bestanddeel is.
• 10%voor contactgevoelige verpakkingen gemaakt van andere kunststoffen dan PET
• 35%voor andere plastic verpakkingen buiten de gespecificeerde categorieën contactgevoelige verpakkingen en drankenverpakkingen

Op 1 januari 2040 stijgen die niveaus naar:

• 50%voor contactgevoelige PET-verpakkingen
• 25%voor contactgevoelige verpakkingen van niet-PET-plastic
• 65%voor andere plastic verpakkingen

De berekening wordt per kunststofonderdeel, verpakkingstype en -formaat gemaakt als een jaarlijks gemiddelde voor elke productielocatie. Het is niet zomaar een bewering die van toepassing is op het gehele verpakkingsportfolio van een bedrijf.

Voordat cosmeticabedrijven overstappen op PCR-plastic, moeten ze de kleurconsistentie, geur, vormvastheid, compatibiliteit met de formule, barrièrewerking en pompfunctie testen. Gerecycled materiaal kan de eigenschappen van een component veranderen, met name in precisiedoseersystemen.

3. Overgewicht en een te groot waargenomen lichaamsomvang zullen worden aangepakt.

Op grond van artikel 10 moeten fabrikanten of importeurs er uiterlijk in 2030 voor zorgen dat het gewicht en volume van de verpakking worden teruggebracht tot het minimum dat nodig is voor de functionaliteit.

De regelgeving richt zich specifiek op kenmerken die uitsluitend worden gebruikt om een ​​product groter te laten lijken, waaronder:

• Valse bodems
• Onnodige lagen
• Overdreven dikke dubbele wanden
• Extra grote dozen
• Decoratieve constructies zonder functionele rechtvaardiging.

Een hoogwaardige uitstraling is niet verboden. Bescherming, doseerprestaties, hygiëne, toegankelijkheid, productpresentatie en wettelijk beschermde ontwerpen kunnen nog steeds relevant zijn. Het bedrijf moet echter wel kunnen uitleggen waarom verdere materiaalbesparing een erkend prestatiecriterium in gevaar zou brengen.

Technische documentatie moet mogelijk specificaties, testresultaten, simulaties of studies bevatten die het gekozen gewicht en volume onderbouwen. Een "luxe uitstraling" alleen is waarschijnlijk geen voldoende technische rechtvaardiging.

PPWR beperkt ook de lege ruimte in verpakkingen voor groeps-, transport- en e-commerceproducten. Vanaf 2030 – of later, afhankelijk van de geldende wetgeving – zal de maximale lege-ruimteverhouding voor deze formaten over het algemeen 50% bedragen. Cosmeticamerken die kleine producten in grote dozen verzenden, doen er goed aan hun verzendformaten tijdig te herzien.

4. Nieuwe etiketten zullen de verpakkingsafbeeldingen wijzigen.

Artikel 12 introduceert geharmoniseerde EU-etiketten die de samenstelling van verpakkingsmateriaal aangeven, zodat consumenten hun afval correct kunnen sorteren.

De verplichting treedt in werking op 12 augustus 2028 of 24 maanden na de inwerkingtreding van de relevante uitvoeringsbesluiten, afhankelijk van welke datum later is. De definitieve pictogrammen en technische specificaties zijn afhankelijk van die besluiten.

Voor cosmeticamerken brengt dit verschillende aandachtspunten met zich mee op het gebied van vormgeving:

• Er moet ruimte gereserveerd worden voor het geharmoniseerde label.
• Kleine onderdelen vereisen mogelijk een speciale behandeling.
• Online productbeschrijvingen moeten de vereiste informatie beschikbaar stellen voordat een aankoop kan worden gedaan.
• Optionele QR-codes kunnen sorteerinstructies voor afzonderlijke onderdelen bevatten.
• Vrijwillige claims over het aandeel gerecycled materiaal moeten voldoen aan de geharmoniseerde methodologie en etiketteringsspecificaties.

Merken zouden moeten vermijden om langdurige ontwerpsystemen te baseren op speculatieve PPWR-pictogrammen. Een betere aanpak is om flexibele ontwerpzones te creëren en deze bij te werken zodra de officiële specificaties zijn bevestigd.

5. Bepaalde miniatuurversies van cosmetica in hotels zullen beperkt verkrijgbaar zijn.

Vanaf 1 januari 2030 beperken artikel 25 en bijlage V het gebruik van verpakkingen voor eenmalig gebruik van cosmetica, hygiëne- en toiletartikelen die worden verstrekt voor een individuele boeking in de accommodatiesector en die bestemd zijn om te worden weggegooid voordat de volgende gast arriveert.

De regelgeving geeft specifiek voorbeelden zoals:

• Mini shampooflesjes
• Individuele flesjes hand- of lichaamslotion.
• Zakjes rondom wegwerpbare zeepblokjes

Hotels en aanbieders van toiletartikelen zullen moeten overwegen om dispensers, navulsystemen of andere conforme leveringsmodellen te gebruiken. Deze beperking is beperkt: het komt niet neer op een algemeen EU-verbod op cosmetische samples of reisformaatproducten die via de detailhandel worden verkocht.

6. De producentenverantwoordelijkheid zal gestructureerder worden.

PPWR vereist dat producenten zich registreren in elke lidstaat waar ze voor het eerst verpakkingen of verpakte producten op de markt brengen. Ze moeten ook voldoen aan de verplichtingen inzake uitgebreide producentenverantwoordelijkheid (EPR).

Afhankelijk van de toeleveringsketen kan de verantwoordelijke producent de merkeigenaar, importeur, distributeur of een andere partij zijn die in de regelgeving is vastgelegd. Bedrijven die rechtstreeks over de grenzen heen verkopen via e-commerce, moeten met name letten op de registratieregels per land.

De kosten voor EPR (Extended Producer Responsibility) zullen steeds meer de recyclebaarheid weerspiegelen. In de praktijk kan het recyclen van cosmetische verpakkingen, zelfs als ze wettelijk gezien nog steeds verkoopbaar zijn, duurder uitvallen. Een beter ontwerp kan daarom zowel het regelgevingsrisico als de kosten voor afvalbeheer op de lange termijn verlagen.