Πώς επηρεάζει το PPWR τη συσκευασία καλλυντικών;

Πώς θα αλλάξει η PPWR τη συσκευασία καλλυντικών;

1. Οι συσκευασίες καλλυντικών πρέπει να είναι σχεδιασμένες για ανακύκλωση

Το άρθρο 6 θεσπίζει τον κεντρικό κανόνα: όλες οι συσκευασίες που διατίθενται στην αγορά της ΕΕ πρέπει να είναι ανακυκλώσιμες.

Από το 2030 —ή αργότερα, εάν οι σχετικές κατ' εξουσιοδότηση πράξεις καθυστερήσουν— οι συσκευασίες θα πρέπει να πληρούν τα κριτήρια σχεδιασμού για ανακύκλωση της ΕΕ και να επιτυγχάνουν βαθμό ανακυκλωσιμότητας Α, Β ή Γ. Από το 2038, ο βαθμός Γ δεν θα είναι πλέον επαρκής. Οι συσκευασίες πρέπει να επιτυγχάνουν βαθμό Α ή Β, εκτός εάν ισχύει συγκεκριμένη εξαίρεση.

Μέχρι το 2035 ή σε μεταγενέστερη ημερομηνία που εξαρτάται από την ισχύουσα νομοθεσία, η θεωρητική ανακυκλωσιμότητα δεν θα είναι αρκετή. Οι συσκευασίες πρέπει επίσης να μπορούν να συλλέγονται, να ταξινομούνται και να ανακυκλώνονται σε μεγάλη κλίμακα.

Για τα καλλυντικά, οι αξιολογήσεις σχεδιασμού θα πρέπει να εξετάζουν:

• Εάν τα εξαρτήματα μπορούν να διαχωριστούν κατά την κανονική ταξινόμηση
• Εάν οι αντλίες ή τα κλεισίματα παρεμβαίνουν στην κύρια ροή υλικών
• Είτε μεταλλικά ελατήρια, μαγνήτες ή μεταλλικά μέρη δημιουργούν προβλήματα
• Εάν τα σκούρα χρώματα εμποδίζουν την οπτική ταξινόμηση
• Εάν οι επιστρώσεις, τα μελάνια, οι ετικέτες και οι κόλλες επηρεάζουν την ανακυκλωμένη παραγωγή
• Εάν τα υπολείμματα μπορούν να απομακρυνθούν επαρκώς για ανακύκλωση
• Εάν μικρά εξαρτήματα χάνονται κατά τη συλλογή ή τη διαλογή

Αυτό δεν σημαίνει ότι κάθε συσκευασία πολλαπλών υλικών θα απαγορεύεται αυτόματα. Σημαίνει ότι οι μάρκες θα χρειάζονται στοιχεία που να δείχνουν πώς η τελική μορφή συσκευασίας αποδίδει σε σχέση με τα κριτήρια που έχουν υιοθετηθεί για την κατηγορία της.

2. Οι πλαστικές συσκευασίες καλλυντικών θα χρειάζονται ανακυκλωμένο περιεχόμενο

Το Άρθρο 7 εισάγει υποχρεωτικά επίπεδα ανακυκλωμένου περιεχομένου μετά την κατανάλωση για τα πλαστικά μέρη. Επειδή οι συσκευασίες καλλυντικών ταξινομούνται ως ευαίσθητες στην επαφή, οι σχετικοί στόχοι εξαρτώνται γενικά από το κύριο πλαστικό υλικό τους.

Έως την 1η Ιανουαρίου 2030 —ή τρία έτη μετά την έναρξη ισχύος της σχετικής εκτελεστικής πράξης, όποιο από τα δύο συμβεί μεταγενέστερα— οι στόχοι είναι:

• 30%για συσκευασίες ευαίσθητες στην επαφή στις οποίες το PET είναι το κύριο συστατικό
• 10%για συσκευασίες ευαίσθητες στην επαφή από πλαστικά εκτός από PET
• 35%για άλλες πλαστικές συσκευασίες εκτός των καθορισμένων κατηγοριών ευαίσθητων σε επαφή και ποτών

Μέχρι την 1η Ιανουαρίου 2040, αυτά τα επίπεδα θα αυξηθούν σε:

• 50%για συσκευασίες PET ευαίσθητες στην επαφή
• 25%για πλαστικές συσκευασίες ευαίσθητες στην επαφή, μη PET
• 65%για άλλες πλαστικές συσκευασίες

Ο υπολογισμός γίνεται ανά πλαστικό εξάρτημα, τύπο συσκευασίας και μορφή ως ετήσιος μέσος όρος για κάθε εργοστάσιο παραγωγής. Δεν πρόκειται απλώς για έναν ισχυρισμό που εφαρμόζεται σε ολόκληρο το χαρτοφυλάκιο συσκευασιών μιας εταιρείας.

Πριν από τη μετάβαση στο πλαστικό PCR, οι εταιρείες καλλυντικών θα πρέπει να ελέγχουν τη χρωματική συνοχή, την οσμή, τη σταθερότητα διαστάσεων, τη συμβατότητα των τύπων, την απόδοση του φραγμού και τη λειτουργία της αντλίας. Το ανακυκλωμένο περιεχόμενο μπορεί να αλλάξει τον τρόπο που συμπεριφέρεται ένα συστατικό, ειδικά σε συστήματα ακριβούς δοσολογίας.

3. Το υπερβολικό βάρος και ο αντιληπτός όγκος θα αμφισβητηθούν

Σύμφωνα με το Άρθρο 10, οι κατασκευαστές ή οι εισαγωγείς πρέπει να διασφαλίσουν έως το 2030 ότι το βάρος και ο όγκος της συσκευασίας θα μειωθούν στο ελάχιστο απαραίτητο για λειτουργικότητα.

Ο κανονισμός στοχεύει συγκεκριμένα σε χαρακτηριστικά που χρησιμοποιούνται μόνο για να κάνουν ένα προϊόν να φαίνεται μεγαλύτερο, όπως:

• Ψευδή πυθμένα
• Περιττά επίπεδα
• Υπερβολικά χοντρά διπλά τοιχώματα
• Υπερμεγέθη κουτιά
• Διακοσμητικές κατασκευές χωρίς λειτουργική δικαιολόγηση

Η εξαιρετική εμφάνιση δεν απαγορεύεται. Η προστασία, η απόδοση διανομής, η υγιεινή, η προσβασιμότητα, η παρουσίαση του προϊόντος και τα νομικά προστατευόμενα σχέδια μπορούν να εξακολουθούν να είναι σχετικά. Ωστόσο, η εταιρεία πρέπει να είναι σε θέση να εξηγήσει γιατί η περαιτέρω μείωση των υλικών θα έθετε σε κίνδυνο ένα αναγνωρισμένο κριτήριο απόδοσης.

Η τεχνική τεκμηρίωση ενδέχεται να χρειαστεί να περιλαμβάνει προδιαγραφές, αποτελέσματα δοκιμών, προσομοιώσεις ή μελέτες που υποστηρίζουν το επιλεγμένο βάρος και όγκο. Η «αίσθηση πολυτέλειας» από μόνη της είναι απίθανο να αποτελεί επαρκή αιτιολόγηση από μηχανικής άποψης.

Το PPWR περιορίζει επίσης τον κενό χώρο στις ομαδοποιημένες συσκευασίες, τις συσκευασίες μεταφοράς και ηλεκτρονικού εμπορίου. Από το 2030 —ή αργότερα, ανάλογα με τις εκτελεστικές πράξεις— η μέγιστη αναλογία κενού χώρου για αυτές τις μορφές θα είναι γενικά 50%. Οι μάρκες ομορφιάς που αποστέλλουν μικρά προϊόντα σε μεγάλα κουτιά θα πρέπει να επανεξετάσουν νωρίς τις μορφές εκπλήρωσης παραγγελιών τους.

4. Οι νέες ετικέτες θα αλλάξουν τα γραφικά της συσκευασίας

Το άρθρο 12 εισάγει εναρμονισμένες ετικέτες της ΕΕ που δείχνουν τη σύνθεση των υλικών συσκευασίας, ώστε να βοηθούνται οι καταναλωτές να διαχωρίζουν σωστά τα απόβλητα.

Η υποχρέωση αρχίζει να ισχύει από τις 12 Αυγούστου 2028 ή 24 μήνες μετά την έναρξη ισχύος των σχετικών εκτελεστικών πράξεων, όποιο από τα δύο συμβεί μεταγενέστερο. Τα τελικά εικονογράμματα και οι τεχνικές προδιαγραφές εξαρτώνται από τις εν λόγω πράξεις.

Για τις μάρκες καλλυντικών, αυτό δημιουργεί αρκετές παραμέτρους που αφορούν τα έργα τέχνης:

• Πρέπει να προβλεφθεί χώρος για την εναρμονισμένη ετικέτα.
• Τα μικρά εξαρτήματα ενδέχεται να απαιτούν ειδική επεξεργασία.
• Οι ηλεκτρονικές καταχωρίσεις προϊόντων πρέπει να παρέχουν τις απαιτούμενες πληροφορίες πριν από την αγορά.
• Οι προαιρετικοί κωδικοί QR ενδέχεται να παρέχουν οδηγίες ταξινόμησης για ξεχωριστά εξαρτήματα.
• Οι προαιρετικοί ισχυρισμοί περί ανακυκλωμένου περιεχομένου πρέπει να ακολουθούν την εναρμονισμένη μεθοδολογία και τις προδιαγραφές της ετικέτας.

Οι επωνυμίες θα πρέπει να αποφεύγουν την οριστικοποίηση συστημάτων έργων τέχνης μακράς διαρκείας γύρω από υποθετικά εικονίδια PPWR. Η καλύτερη προσέγγιση είναι να δημιουργούνται προσαρμόσιμες ζώνες έργων τέχνης και να ενημερώνονται όταν επιβεβαιωθούν οι επίσημες προδιαγραφές.

5. Ορισμένες μινιατούρες αισθητικής ξενοδοχείων θα είναι περιορισμένες

Από την 1η Ιανουαρίου 2030, το Άρθρο 25 και το Παράρτημα V περιορίζουν τις συσκευασίες μιας χρήσης για καλλυντικά, προϊόντα υγιεινής και περιποίησης που παρέχονται για μια μεμονωμένη κράτηση στον τομέα των καταλυμάτων και προορίζονται να απορριφθούν πριν από την άφιξη του επόμενου επισκέπτη.

Ο κανονισμός αναφέρει συγκεκριμένα παραδείγματα όπως:

• Μίνι μπουκάλια σαμπουάν
• Ατομικά μπουκάλια λοσιόν χεριών ή σώματος
• Φακελάκια γύρω από σαπούνια μιας χρήσης

Τα ξενοδοχεία και οι μάρκες παροχών θα πρέπει να εξετάσουν το ενδεχόμενο χρήσης διανομέων, συστημάτων επαναπλήρωσης ή άλλων συμβατών μοντέλων παράδοσης. Αυτός ο περιορισμός είναι περιορισμένος: δεν ισοδυναμεί με γενική απαγόρευση της ΕΕ για τα δείγματα καλλυντικών ή τα προϊόντα ταξιδιού που πωλούνται μέσω καναλιών λιανικής πώλησης.

6. Η ευθύνη του παραγωγού θα γίνει πιο δομημένη

Ο νόμος PPWR απαιτεί από τους παραγωγούς να εγγράφονται σε κάθε κράτος μέλος όπου διαθέτουν για πρώτη φορά συσκευασίες ή συσκευασμένα προϊόντα. Πρέπει επίσης να πληρούν τις υποχρεώσεις τους για διευρυμένη ευθύνη του παραγωγού ή EPR.

Ανάλογα με την αλυσίδα εφοδιασμού, ο υπεύθυνος παραγωγός μπορεί να είναι ο κάτοχος της επωνυμίας, ο εισαγωγέας, ο διανομέας ή άλλο μέρος που ορίζεται από τον κανονισμό. Οι εταιρείες που πωλούν απευθείας σε διασυνοριακό επίπεδο μέσω ηλεκτρονικού εμπορίου θα πρέπει να δίνουν ιδιαίτερη προσοχή στους κανόνες καταχώρισης ανά χώρα.

Τα τέλη Ηλεκτρονικής Παροχής Υπηρεσιών Παραγωγής (EPR) θα αντικατοπτρίζουν ολοένα και περισσότερο την απόδοση ανακύκλωσης. Στην πράξη, οι συσκευασίες καλλυντικών που είναι δύσκολο να ανακυκλωθούν μπορεί να κοστίζουν περισσότερο, ακόμη και όταν παραμένουν νόμιμα εμπορεύσιμες. Ο καλύτερος σχεδιασμός μπορεί επομένως να μειώσει τόσο τον κανονιστικό κίνδυνο όσο και το μακροπρόθεσμο κόστος διαχείρισης αποβλήτων.